Dave
Dave was ruim achttien jaar verslaafd aan gamen en later aan gokken. Uiteindelijk kwam er ook alcohol en drugs bij. Even niets voelen en vluchten voor zichzelf.
Hij dacht het zelf wel op te kunnen lossen. Helaas lukte dat niet en zorgde zijn verslaving er juist voor dat iedereen om hem heen afstand nam. “Het ging zover dat ik op het punt kwam dat het wellicht beter zou zijn als ik er niet meer was. Dan zou ik niemand meer tot last zijn.”
Gelukkig vroeg hij toch om hulp en nam hij zijn zusje en ouders in vertrouwen. Hij ging naar een kliniek om aan zichzelf te werken volgde een traject in het safehouse.
Ervaringsles
Jarenlang wist Dave zijn verslaving verborgen te houden. Een game- en gokverslaving zie je immers niet aan de buitenkant. Maar inmiddels schaamt hij zich er niet meer voor en hoopt hij anderen te inspireren door schaamte en stilte te doorbreken.
Hij stelt zich kwetsbaar op, deelt zijn verhaal en laat zien wat er in zijn binnenste gebeurde tijdens zijn middelbare school periode. Hij nodigt de leerlingen uit dat ook te doen. Waar zitten ze mee? Wat speelt er bij hen? Door hierover in gesprek te gaan hoopt hij mee te geven dat praten oplucht.
Woonplaats: Hoorn
