Susanne

 

Pas nadat ze uit haar relatie met Huiselijk Geweld stapte kwam ze erachter dat zij nooit had geleerd wat haar grenzen waren en hoe ze die kon bewaken. Susanne werd door verschillende instanties van kastjes naar muren gestuurd en heeft vooral zelf moeten ontdekken waar ze recht op had en wat ze nodig had. 

 

Ervaringskennis
Zij vindt het belangrijk dat kinderen weten wat ’normaal’ is en wat niet, dat zij weten wat wil ik wel, maar vooral ook wat wil ik niet en hoe geef ik dit aan.

 

Daarnaast vindt Susanne het belangrijk dat ‘toekomstige’ professionals weten wat daadwerkelijk plaatsvindt in het hoofd en het gevoel van volwassenen en kinderen die in een situatie van Huiselijk Geweld en/of Kindermishandeling zitten. Het is voor deze professionals belangrijk om naast de theoretische kennis en het leren in de praktijk, ervaringsverhalen te horen en te van hen te leren. Met professionals bedoelen we niet alleen jeugdhulpverleners, maar ook leerkrachten, artsen, dienstverleners etc. Iedereen die met anderen in aanraking komt dient dit te weten. 

 

Zonder oordeel
Susanne pleit hierin voor een aanpak zonder oordeel. Waardoor er gemakkelijker verbinding wordt gemaakt met slachtoffers en plegers. Daarnaast vindt ze het belangrijk aan te geven hoe bepaalde zaken (zoals logistiek) geregeld zijn en wat dit doet voor en met betrokkenen. 

In haar ervaringslessen deelt zij haar persoonlijke verhaal. Daarnaast heeft zij door haar jarenlange ervaring en voorzitterschap van een stichting veel ervaringsverhalen in haar rugzak die zij meeneemt in haar lessen. Ze vindt het belangrijk bewustwording te creëeren waardoor deskundigheid wordt vergoot en handelingsverlegenheid wordt tegengegaan.

 

Tijdens de les bespreekt zij het herkennen van signalen, manieren om in gesprek te gaan, maar ook wat manieren van handelen voor gevolgen kunnen hebben voor de bestaanszekerheid van betrokkenen. 

 

Het doel van Susanne is ervoor zorgen dat betrokkenen de hulp krijgen die nodig is i.p.v. wat er mogelijk is.