Ronja

Ronja weet uit eigen ervaring hoe het is om dakloos te zijn. Die ervaring zet ze nu in om dakloosheid te destigmatiseren en op te lossen.

“Toen ik zelf op straat leefde had ik eigenlijk niet echt door dat ik dakloos was”, vertelt Ronja. “Dat klinkt misschien een beetje tegenstrijdig, maar je denkt toch: ik ben geen man en ik zit niet op een bankje in het park, dus dan zal ik wel niet dakloos zijn. Zo voelde dat echt voor mij.”

Toch was de realiteit anders. Ronja raakte op haar 20ste dakloos. Het was september: “De zon scheen nog en ik had gewoon de kleren gepakt die ik toen had en waarvan ik vond dat ik er leuk in uitzag. Maar ja, je pakt niet in voor een midweekje dakloosheid. Ik heb dus jarenlang in die zomerkleding rondgelopen, ook in de winter.”

Vangnet
Inmiddels is het alweer meer dan 10 jaar geleden dat Ronja ‘van de straat’ is. Dakloosheid is niet iets dat iedereen met een beetje pech zomaar kan overkomen, denkt ze. Volgens haar ligt het eraan of je een vangnet hebt, en daar ontbrak het aan in haar familie.

Gelukkig gaat het een stuk beter met Ronja: ze heeft een huis, een baan, een relatie én is moeder van een baby. Ze is er dan ook zeker van dat dakloosheid haar dochter niet gaat overkomen. Ronja heeft naar eigen zeggen de cirkel doorbroken. “Nu ben ik er zelf bij en kan ik dit voor haar voorkomen. Zij heeft wel een sterk vangnet”, zegt ze tot slot.

Woonplaats: Den Haag